جراحی در رفتگی زانو (مولتی لیگامان)

آشنایی با آناتومی مفصل زانو

مفصل زانو یکی از بزرگترین و پیچیده ترین مفاصل بدن شماست. مفصل توسط رباط های مختلف به استخوان های ران و استخوان های ساق پا متصل می شود. استخوان هایی که به هم می رسند و مفصل زانو شما را تشکیل می دهند عبارتند از کاسه زانو (کشکک)، استخوان ران (ران) و ساق پا (درشت نی). رباط های مفصل زانو عبارتند از:

• رباط های صلیبی قدامی (ACL)
• رباط های متقاطع خلفی (PCL)
• رباط های جانبی داخلی (MCL)
• رباط های جانبی جانبی (LCL)

رباط صلیبی قدامی (ACL) ، در مرکز زانوی شما قرار دارد و مسئولیت اصلی کنترل عقب و جلو و حرکت چرخشی زانوی شما را بر عهده دارد.

رباط متقاطع خلفی (PCL). PCL پشت ACL است. وظیفه اصلی PCL کنترل حرکت رو به عقب استخوان ساق پا است.

رباط های جانبی در کناره های زانوی شما یافت می شوند. رباط جانبی داخلی (MCL) قسمت داخلی زانو را تثبیت می کند، در حالی که رباط جانبی جانبی (LCL) قسمت خارجی زانو را تثبیت می کند. آنها حرکت پهلوی زانوی شما را کنترل می کنند و از لغزش بیش از حد آن به یک طرف جلوگیری می کنند.

رباط جانبی داخلی (MCL). این رباط به زانو داخلی ثبات می دهد.

رباط جانبی جانبی (LCL). این رباط به بیرونی زانو ثبات می دهد.

رباط‌های کوچک‌تر و پیچیده‌تری وجود دارند که با هر یک از MCL و LCL مرتبط هستند که به تشکیل کمپلکس‌ها کمک می‌کنند.

آسیب رباط زانو می تواند هر یک از چهار رباط اصلی را درگیر کند. بیشتر آسیب های رباط زانو شامل یک آسیب رباط منفرد است که پارگی ACL شایع ترین آن است. هنگامی که چندین رباط به طور همزمان پاره می شوند، به عنوان آسیب چند لیگامانی زانو (MLKI) شناخته می شود.

علائم آسیب های مولتی لیگامان

علائم با شدت آسیب متفاوت است. آنها عبارتند از:

• صدای بلندی که در حین آسیب شنیده می شود
• تورم زانو
• احساس شلی در مفصل زانو
• زانو درد که ممکن است ناگهانی و شدید باشد
• درد همراه با تحمل وزن در زانوی آسیب دیده

بیشتربدانید : جراحی انحراف زانو

انواع آسیب های در رفتگی زانو

آسیب های چند رباطی زانو ممکن است خفیف یا شدید باشد. پیچ خوردگی های خفیف به ثبات مفصل آسیب نمی رساند. پارگی رباط ها ممکن است جزئی یا کامل باشد. پارگی جزئی باعث شل شدن مفصل می شود در حالی که پارگی کامل رباط باعث ناپایداری مفصل می شود.

تشخیص آسیب های مولتی لیگامان

پزشک شما مفصل زانو و تحرک آن را از نظر فیزیکی بررسی می کند. پزشک شما ممکن است برای رد شکستگی، عکسبرداری با اشعه ایکس و برای شناسایی رباط‌های آسیب دیده MRI تجویز کند.

اگر آسیب های مولتی لیگامان درمان نشوند چه اتفاقی می افتد؟

آسیب های چند رباطی زانو یا در رفتگی زانو نیاز به درمان فوری دارند زیرا ممکن است منجر به اختلال در خون رسانی به زانو شود. برخی از اعصاب ممکن است آسیب ببینند و در صورت عدم درمان، موارد شدید ممکن است حتی نیاز به قطع عضو داشته باشند.

درمان آسیب های مولتی لیگامان

پزشک شما روش‌های غیرجراحی مختلفی را برای درمان آسیب‌های چند رباطی زانو پیشنهاد می‌کند. اگر به اقدامات درمانی محافظه کارانه پاسخ ندهید، جراحی یک گزینه است.

بیشتر بخوانید : درمان قفل شدن و خالی کردن زانو

درمان غیر جراحی در رفتگی زانو

اگر آسیب به رباط های جانبی در خارج و داخل زانوی شما وارد شود، ممکن است به درمان غیر جراحی پاسخ دهید و از آسیب بهبودی حاصل کنید. برای کاهش درد و تورم ممکن است هر 3-4 ساعت از کیسه یخ استفاده شود. مفصل زانوی خود را با بانداژ فشاری و استفاده از بریس تثبیت کنید. پزشکان شما ممکن است داروهایی برای کاهش درد و تورم تجویز کنند. تمرینات تقویتی برای تثبیت مفصل شما ضروری است. فیزیوتراپیست انواع ورزش را بر اساس شدت آسیب شما برنامه ریزی می کند.

درمان جراحی در رفتگی زانو

رباط های صلیبی آسیب دیده نیاز به جراحی دارند. معمولاً جراحی بازسازی انجام می شود. یک آرتروسکوپی تشخیصی توسط جراح برای مشاهده قسمت های آسیب دیده انجام می شود. یک بافت پیوند از بدن شما یا یک اهدا کننده برای انجام بازسازی استفاده می شود.

توانبخشی بعد از عمل جراحی در رفتگی زانو

توانبخشی پس از جراحی شامل بی حرکتی مفصل برای حدود 3 هفته است. تمرینات تحمل وزن جزئی ممکن است زودتر با افزایش تدریجی وزن شروع شود. یک فیزیوتراپیست استراتژی ورزشی شما را برنامه ریزی می کند. بهبودی کامل و بازگشت به فعالیت های معمول ممکن است تا 9 ماه طول بکشد.

پیشگیری از آسیب های در رفتگی زانو

آسیب به زانو در ورزش شایع است. پایداری مفصل زانو کاملاً به رباط ها و ماهیچه ها بستگی دارد. افرادی که در ورزش فعالیت می کنند می توانند با رعایت این اقدامات ساده از آسیب دیدگی و در رفتگی زانو جلوگیری کنند:

• تمرینات تقویتی را برای بهبود ثبات زانو انجام دهید.
• همیشه انعطاف پذیری پاهای خود را با تمرینات کششی حفظ کنید.
• به آرامی شدت تمرینات خود را افزایش دهید زیرا استرس بیش از حد ممکن است به رباط های زانو آسیب برساند.