زانوی پرانتزی از تشخیص تا درمان پای پرانتزی

علل ایجاد زانوهای پرانتزی

زانو پرانتزی علل مختلفی دارد که در ادامه به آن میپردازیم.

1. ژنو واروم فیزیولوژیک

در بسیاری از کودکان زیر دو سال، زانوهای پرانتزی معمولاً یک تغییر طبیعی در ظاهر پا هستند. متخصصان از این شکل تعظیم به عنوان ژنو واروم فیزیولوژیک یاد می کنند. در کودکان مبتلا به ژنوواروم فیزیولوژیک، تعظیم پس از 18 ماهگی به آرامی شروع به بهبود می کند و با رشد کودک بهبود می یابد. در سنین 3 تا 4 سالگی، تعظیم از بین می رود و پاها حالت عادی پیدا می کنند.

2. بیماری بلونت

در بیماری بلونت، که به نام تیبیا وارا نیز شناخته می شود، ساق پا کودک به طور غیر طبیعی ساخته می شود و زیر زانو خم می شود. با شروع راه رفتن کودک، زانوهای پرانتزی بدتر می شوند. این وضعیت ممکن است در اوایل قابل توجه باشد، اما در موارد معدودی، علائم ممکن است تا زمانی که کودک به سن بلوغ برسد، آشکار نباشد. با گذشت زمان، زانوهای پرانتزی می توانند به مشکلات مفصلی در زانوهای خود تبدیل شوند. بیماری بلونت بیشتر در زنان و کودکان چاق دیده می شود. کودکانی که زود راه رفتن را شروع می کنند در معرض خطر بیشتری هستند. به طور معمول کودک باید بین 11 تا 14 ماهگی راه رفتن را خودش شروع کند.

3. راشیتیسم

راشیتیسم یک بیماری ناشی از کمبود ویتامین D است که استخوان ها را ضعیف و نرم می کند و باعث خم شدن زانوها می شود.

4. بیماری پاژه

بیماری متابولیک بر نحوه شکستن و بازسازی استخوان ها تأثیر منفی می گذارد. در بیماری پاژه، استخوان‌ها آنطور که باید بازسازی نمی‌شوند. با گذشت زمان، این می تواند به زانوهای پرانتزی و سایر مشکلات مفصلی تبدیل شود. بیماری پاژه بیشتر در افراد مسن دیده می شود و با تشخیص و درمان به موقع می توان آن را با موفقیت کنترل کرد.

5. کوتولگی

بیماری به نام آکندروپلازی باعث شایع ترین نوع کوتولگی می شود. این یک اختلال رشد استخوان است که می تواند با گذشت زمان باعث ایجاد زانوهای پرانتزی شود.

6. علل دیگر

زانوهای پرانتزی نیز می تواند نتیجه موارد زیر باشد:

• شکستگی های استخوانی که به درستی بهبود نیافته اند
• رشد غیر طبیعی استخوان ها یا دیسپلازی استخوان
• شناخت علائم زانو پرانتزی
• شناخت علائم زانو پرانتزی

یک وضعیت قابل توجه است. زانوها وقتی بایستند و مچ پاها و پاهای خود را کنار هم قرار دهید، لمس نمی شوند. زانوهای پرانتزی متقارن به نظر می رسند. چندین مورد زانو پرانتزی زمانی که کودک 12 تا 18 ماهه است شروع به بهبود می کند. اگر پاهای کودک حتی بعد از 2 سالگی خم شده باشد یا اگر وضعیت او بدتر شود، والدین باید با ارتوپد اطفال مشورت کنند.

بیشتر بدانید: آرتروز زانو

تشخیص زانو پرانتزی

تشخیص زانوهای پرانتزی ساده است. با این حال، متخصص می تواند به فرد بگوید که این وضعیت چقدر جدی است یا یک بیماری زمینه ای باعث آن می شود. هنگامی که فردی به پزشک ارتوپدی خود مراجعه می کند، پزشک احتمالاً پای او را اندازه می گیرد و نحوه راه رفتن آنها را می بیند. آنها ممکن است برای بررسی هرگونه ناهنجاری استخوانی در زانوها و پاها یک عکس اشعه ایکس یا سایر آزمایشات تصویربرداری انجام دهند. ارتوپد ممکن است آزمایش خون انجام دهد تا دریابد که آیا شرایط دیگری مانند بیماری پاژه یا راشیتیسم باعث ایجاد زانوهای پرانتزی شده است یا خیر.

درمان زانوهای پرانتزی

درمان زانو های پرانتزی به دو صورت درمان غیر جراحی و درمان با جراحی انجام میشود که شامل گزینه های زیر میباشد:

درمان غیر جراحی

ژنوواروم فیزیولوژیک

ژنوواروم فیزیولوژیک نیازی به درمان فعال ندارد. با این حال، پزشک هر 6 ماه یک بار کودک را معاینه می کند تا زمانی که رکوع برطرف شود.

بیماری بلونت

بیماری Infantile Blount برای بهبودی به درمان نیاز دارد. اگر بیماری زود تشخیص داده شود، درمان با استفاده از بریس ممکن است تنها چیزی باشد که لازم است. بریس برای نوجوانان مبتلا به بیماری بلونت مفید نیست.

راشیتیسم

اگر کودک راشیتیسم داشته باشد، متخصص والدین را برای مدیریت پزشکی و پیگیری طبیعی ارتوپدی به پزشک متابولیک ارجاع می دهد. عوارض راشیتیسم معمولاً با دارو قابل کنترل است.

درمان جراحی

ژنوواروم فیزیولوژیک

در برخی موارد، ژنواروم فیزیولوژیک کودک به طور کامل برطرف نمی شود. همچنین در نوجوانی، تعظیم ممکن است باعث نگرانی خانواده و کودک از نظر زیبایی شود. اگر بدشکلی شدید باشد، می توان از درمان برای رفع رکوع باقی مانده استفاده کرد. ممکن است نیاز به جراحی رشد هدایت شده باشد.

بیماری بلونت

اگر با وجود استفاده از بریس، کودک همچنان به بیماری بلوانت نوزادی مبتلا باشد، درمان در سن 4 سالگی لازم است. درمان ممکن است از بدتر شدن بیشتر جلوگیری کند و آسیب دائمی به صفحه رشد استخوان ساق پا را متوقف کند. کودکان بزرگتر با زانوهای خمیده به دلیل بیماری بلونت نوجوانان برای رفع این مشکل نیاز به جراحی دارند.

راشیتیسم

همچنین ممکن است برای کودکان مبتلا به راشیتیسم که بدشکلی آنها علیرغم درمان با داروها ادامه دارد، درمان لازم باشد.

روش های جراحی برای درمان زانو پرانتزی

روش های جراحی مختلفی برای رفع زانوهای خمیده وجود دارد و به دو شکل اصلی انجام می شود.

رشد هدایت شده

رشد هدایت شده یافت شده ترین شکل جراحی پای پرانتزی است که برای این بیماری انجام می شود. جراح ارتوپد از یک منگنه کوچک یا صفحه فلزی برای جلوگیری از رشد موقت در سمت سالم ساق پا استفاده می کند. این فرصتی را برای سمت غیرعادی فراهم می‌کند تا به عقب برسد و پا را با رشد طبیعی کودک صاف کند. هنگامی که هم ترازی بهبود یافت، منگنه یا صفحه خارج می شود و رشد از سر گرفته می شود.

استئوتومی تیبیا

در این درمان، استخوان ساق پا از زیر زانو بریده می شود و به منظور رفع هم ترازی، تغییر شکل می یابد. استخوان در حالی که با یک پیچ و یک صفحه داخلی یا یک قاب خارجی که در خارج از ساق قرار داده شده است، در جای خود نگه داشته می شود.

پس از عمل، ممکن است در برخی موارد از گچ برای محافظت از استخوان در حین بهبودی استفاده شود. عصا ممکن است برای چند هفته مورد نیاز باشد و متخصص ممکن است تمرینات فیزیوتراپی را برای بازیابی قدرت و دامنه حرکتی پیشنهاد دهد.

آیا می توان از زانوهای پرانتزی جلوگیری کرد؟

هیچ راه پیشگیری برای زانوهای پرانتزی وجود ندارد و پیدا نشده است. در برخی موارد می توان از شرایطی که باعث ایجاد زانو پرانتزی می شود جلوگیری کرد. برای مثال، می‌توان با اطمینان از دریافت ویتامین D کافی از طریق رژیم غذایی و قرار گرفتن در معرض نور خورشید، راشیتیسم را متوقف کرد. تشخیص و درمان به موقع می تواند به کنترل وضعیت زانو پرانتزی در کودکان کمک کند.